Ze vinden mij hier maar een Cool Girl. Alles relaxed, nooit boos en wat kan mij gebeuren. Deze week zou ik officieel de naam krijgen, maar op zijn Skrilankaans is dat nog niet gebeurd. Wie weet wordt het deze week officieel.

Zaterdag zijn we met Paul en Vinod naar de theeplantages geweest. Onderweg naar de grote weg beneden, moesten we nog wat afgeven bij Sunderi. Ik fluite voor aandacht FIET FIEUW, We kregen de aandacht, maar niet alleen van Sunderi. Onder haar stonden wat mannen in onderbroek zich om te kleden in een garage, ze wisten niet hoe snel ze hun broek moesten pakken. Wij kwamen niet meer bij van het lachen!
In de theeplantages hebben we een rondleiding gekregen over hoe ze de thee hier verwerken. Het was een flinke rit, maar na een hele gezellige dag zijn we lekker naar huis gereden en konden we heerlijk slapen!
Zondag ochtend hebben we eerst de schriftjes voor de kinderen in geschreven. De vorige stagiaires hebben over elk kindje dat ze hebben behandeld een schriftje gemaakt. Het is een soort dossier. Ze hebben er ook elke keer in geschreven wat ze met het kindje hebben gedaan en aan het einde of hun doelen bereikt zijn. Wij hebben nu elk kind opnieuw geobserveerd en we hebben nieuwe doelen gemaakt. Deze hebben we in de schriftjes geschreven. De doelen kunnen heel verschillend zijn. Voor de een hebben we het lopen stimuleren (ze zitten nog steeds alleen maar in een stoel) en voor de ander begint het alleen nog maar met contact krijgen. In de middag hebben we lekker aan het zwembad gelegen (jammer genoeg ging het wel een beetje regenen).

Maandag zijn we dan met onze vers ingevulde schriftjes naar stage gegaan. We hebben elk 7 vaste kinderen die we zelf behandelen. Ik heb vandaag vooral echt geprobeerd met elk kind contact te krijgen. Met de een is dat wat makkelijker dan met de ander. Het lijkt soms of ze echt in hun eigen wereldje zitten. Door ze wat prikkels te geven, hoop ik ze daar wat uit te krijgen. Ze dingen te laten voelen, horen of zien! We hebben Jose vandaag ook nog even gezien. Er worden wat kinder stoelen gemaakt voor het moeder theresa huis. Jose heeft ons laten zien waar we de stoelen op moeten keuren, want Jose vertrekt vrijdag al. Ze heeft ons nog even geholpen met de laatste dingen. Dinsdag was het plan gewoon om naar stage in Digana te gaan, maar Merit had zich aangemeld voor een abonnement op het toilet. Helaas kon dat dus niet doorgaan. 's Middags ging het weer aardig en zijn we naar een trouwerij geweest Barend en Rebecca (Rebecca is mede oprichter van Home of Hope, http://www.homeofhope.nl/) Het was volledig in Sri Lankaans. En de kinderen hadden mooie liedjes en dansjes voorbereid.

Woensdag zijn we om 4:30 opgestaan, zodat we om 5:15 opgehaald konden worden, om om 6:10 in de (hobbelende slinger) trein naar Colombo te zitten. We moesten ons visum regelen. Na een dik formulier, gedoe, onduidelijkheden en veel wachten(5,5 u) ben ik 20000 roepies lichter en hebben we ons visum tot 22 juni! Dankzij de hulp van Kishan! We zijn in Colombo nog naar een Dutch museum geweest over de VOC en wat Nederland allemaal gedaan heeft in Sri Lanka. Hierna zijn we met de bus weer terug naar Kandy gegaan(3,5 u)

Donderdag zijn we met een meisje(Wajira) van het moeder theresa huis mee geweest naar het ziekenhuis. Ze heeft een strekspasme en kan eigenlijk niet normaal zitten, omdat alles van haar net tot haar knieën gestrekt is. Ze heeft na 3uur wachten een botoxinjectie gekregen. Ze hopen hiermee te bereiken dat het wat meer ontspant en dat ze wellicht met wat hulp zelf kan zitten. Ze moet dat natuurlijk wel elke dag oefeningen doen! Eenmaal thuis zag ik een spin in mijn kamer, ik rende naar de keuken voor de spray, alleen ik gleed heel hard uit. Heb nu flinke blauwe knieën en een snee in mijn teen. Gelukkig valt het nu weer mee.
Vrijdag zijn we naar de universiteit hier geweest voor fysiotherapie. Erg klein, maar wel erg interessant. Ze hebben ons een kleine rondleiding gegeven en ons uitgenodigd om mee te helpen in een onderzoekje. Een aantal studenten doet onderzoek over het spelen van wedstrijden cricket gerelateerd met stress. Dit past heel goed bij ons en we kunnen hier zeker wat in toevoegen! Hierna zijn we nog even bij Wajira langs geweest om een aantal oefeningen te doen en de zusters uit te leggen wat ze met haar moeten doen!

Het abonnement van Merit op de wc is inmiddels gelukkig verlopen! Afgelopen zondag is Sunderi jarig geweest, dus vanavond vieren wij een lekker feestje en laden we weer op voor volgende week. Ik merk wel dat ik er echt moe van ben, al die nieuwe dingen in indrukken!

Liefs Dorien