Dinsdag zijn we dan weer aan het werk gegaan in Digana, met begeleider deze keer. Normaal gaan we met de patiënten naar een andere ruimte, maar vandaag hebben we het in de grote ruimte gedaan. Potje voetballen midden in de ruimte trekt toch wel wat aandacht! Woensdag zijn we naar moeder Theresa huis gegaan en daarna nog eens naar meneer rolstoel. Deze werd erg pissig, omdat wij de stoel nog steeds niet wilden kopen. Hij ziet er nog steeds hetzelfde uit en het is te gevaarlijk voor de kinderen als wij de stoel zo kopen. Hij hield een ‘mooi' verhaaltje over Sri Lanka, ziekenhuizen, scholen en armoede. We geeft ons nog een kans (of wij hem?), maandag is hij klaar en nemen wij hem mee of niet. We zullen het zien.
Donderdag was het dan eigenlijk zo ver en kwamen mijn ouders aan in Sri Lanka! In de ochtend wilde ik graag werken, want anders zit ik alleen maar niets te doen en te wachten. Dus we zijn in de ochtend naar Digana geweest, waar we na de pauze weg zijn gegaan. Naar het hotel van mijn ouders gesneld om het kamernummer te vragen en snel boven aangeklopt om mijn ouders weer te knuffelen! Ze waren wel een beetje moe, maar het was erg tof om ze weer te zien! Allemaal Hollands eten en leuke dingen voor ons meegenomen! We hebben even gezellig door Kandy gelopen en gegeten, toen was het zeker tijd om te slapen!
Vrijdag zijn we gelijk op pad gegaan en zijn we met een busje naar Nuwara Eliya gegaan. We hebben watervallen bekeken, theefabriek bekeken en we zijn naar de botanische tuin daar geweest! Toch is het raar dat een vlucht van 15 uur je doodmoe maakt, terwijl je eigenlijk niets doet. Zaterdag zijn we gelijk weer weg gegaan en hebben we het olifantenweeshuis nog een keer bekeken. Door een vriend van Sunderi werden we gebracht en we hebben de olifanten op de voet gevolgd in hun dagelijkse handelingen. Ik blijf liever op afstand, want olifanten zijn niet echt mijn ding heb ik wel ontdekt.
Zondag hebben we lekker bij het hotel van mijn ouders aan het zwembad gelegen. Hier heb ik mij bijna in laten maken door Merit met tien op en neer, MAAR dat laat ik mij natuurlijk niet gebeuren. Beginnersgeluk voor Merit was maar voor korte duur(hehe). In de avond hebben we nog speciale aandacht aan Moederdag besteed! Het gebeurd maar één keer dat ik mamma voor mij alleen heb op moederdag en ook nog in Sri Lanka(sorry akka's ayya's en mali)!
Vandaag hebben we het moeder Theresa huis aan mijn ouders laten zien. We zijn in de ochtend gegaan om is te kijken hoe het er nu is. Het was maar voor korte duur, maar volgens mij erg indrukwekkend! Hierna zijn we naar meneer rolstoel geweest, maar die bleek net te vertrekken dus we mochten vanmiddag terug komen. Nadat we weer tussen de mooie bloempjes en plantjes hebben doorgelopen(botanische tuin in Kandy) zijn we weer naar moeder Theresa geweest. In de ochtend was mijn vriendje er niet en ik wilde hem wel graag laten zien. Nu was hij er wel en we hebben even laten zien wat we zoal met de therapie doen. Hierna voor de, ik denk, 30000^e keer naar meneer rolstoel geweest. Stoel is nog steeds niet compleet, dus dit gaat hem voor ons niet worden. Geprobeerd om het geld wat Jose er aan heeft gegeven terug te krijgen, maar hier wordt nogal moeilijk over gedaan. We hopen dat we het nog terug kunnen vragen voor Jose! Een teleurstelling, want we hadden graag het geld hier aan uitgegeven voor de lieve kinderen in het weeshuis, maar er is niets aan te doen. Dit gaat niet werken. Er is al een nieuw idee geboren voor het sponsorgeld, maar dat horen jullie nog! Wij(ja, Merit ook!) gaan nog 2 dagen genieten van de aanwezigheid van mijn ouders en dan moeten we ze alweer uitzwaaien en hard aan de bak gaan!

Liefs, Dorien